De Nieuwe Toneelbibliotheek

Boekjeslijst
login | registreren?
toon laatste nieuws
Nieuws

Een bespreking van het werk van Dounia Mahammed in literair tijdschrift Terras

Lieterair tijdschrift Terras presenteerde op 28 november haar themanummer over theater waarin werk van o.a. Anne Vegter, Frans Strijards, Renée van Marissing, Heiner Müller, Laura Broekhuysen en Dounia Mahammed. Tommy van Avermaete besprak uitgebreid het werk van Dounia Mahammed. Hier een paar fragmenten daarvan - het volledige artikel is te lezen in Terras en op onderstaande link.

 

Over salut copain

[…] Gezien de belangrijke rol die is weggelegd voor de muzikaliteit van de taal is het volgende citaat niet verwonderlijk, waarin muziek ‘de gedachte aan een andere / eerdere wereld’ is. Deze speelse formulering haakt daarop in: ‘Ik stond ergens een luchtje te scheppen, / maar wat gebeurt er: / het luchtje schept mij.’ Waar de ik aanvankelijk nog de schepper lijkt te zijn van de lucht, voltrekt zich een omkering: de ‘ik’ ontstaat juist als schepping van de lucht. Ademhaling betekent het naar binnen laten komen van de buitenlucht, maar tegelijk het binnenste vanuit het zelf naar buiten laten komen. Zo schept de ik via de ademhaling ‘een luchtje’, ademruimte in de buitenwereld. De ik schept de lucht, en de lucht omgekeerd de ik.
In deze regels schuilt de inzet van Mahammeds werk: vanuit de materialiteit en muzikaliteit van de taal trekt ze een wereld op die de bestaande wereld en de bestaande categorieën ontkent. In haar stukken hanteert ze een logica die ze zelf typeerde als een ‘logically unlogic logic’, ofwel een logica die volgens de wetten van ‘de Logica’ niet logisch is.
De formele inzet is tegelijk de politieke inzet van haar stukken. Dat wil zeggen dat het engagement vooral schuilt in de gehanteerde open vorm, waarin steeds wordt gezocht naar nieuwe betekenissen. Soms zijn die absurd, maar in hun absurditeit zit juist hun verzet tegen de normerende, voorgevormde taal en de ijzeren wetten van de bestaande logica. Mahammed schrijft niet over een andere wereld, door hun open vorm en idiosyncratische logica zijn haar stukken die andere wereld. Ze vertrekt weliswaar vanuit de werkelijkheid, maar transformeert die werkelijkheid tot iets dat een begin van iets anders is. Een begin zonder eind, dat is cruciaal. De programmatische slotregels van Salut copain luiden niet voor niets: ‘Misschien moeten we gewoon / geen einde maken. / Alleen een begin. / Dan kan altijd alles nog gebeuren. / Een begin dat blijft.’ […]

 

Over w a t e r w a s w a s s e r

[…] Ook op het niveau van de taal streeft Mahammed eerder veelvoudigheid dan eenheid na. W a t e r w a s w a s s e r bevat grote stukken in het Engels, met daar doorheen geweven regels in het Nederlands, Frans en Duits. In Salut copain diende die meertaligheid zich al voorzichtig aan doordat de grootmoeder even (Algerijns) Arabisch spreekt. In beide stukken lijkt Mahammed een soort talige verdubbeling van de werkelijkheid door te voeren. Als de door haar ervaren werkelijkheid uit (minstens) vier talen bestaat (wat gezien haar geboorteplaats, Brussel, bepaald niet ondenkbaar is), is het dan niet accurater om die vier talen ook te gebruiken in haar stukken, in plaats van te kiezen voor één taal die de andere opslokt?
Tegelijk is de inzet ook hier om de taalsituatie uit de werkelijkheid juist niet simpelweg na te bootsen op papier, maar de voorhanden zijnde talen nieuwe verbindingen met elkaar aan te laten gaan en in elkaar te laten overlopen: ‘do you hear the sea in my ear / fait tu entends la mer dans mon oreille / feit jij hoor de zee in mijn oor / tatsache sie hören die meer in meinen ohr.’ Het is niet voor niets de zee die te horen is in het oor: de taal is vloeibaar als water. In die zin had het decor van W a t e r w a s w a s s e r net als bij een van de opvoeringen van Salut copain gerust een leeg zwembad kunnen zijn, waar het lichaam van Dounia Mahammed en de taal die zij spreekt de plaats van het water innamen. […]

 

https://tijdschriftterras.nl/zie-door-mij-lucht-vliegen-over-het-theateroeuvre-van-dounia-mahammed/

De Nieuwe Toneelbibliotheek bestaat vandaag officieel 10 jaar!

Nieuwe inzendronde van Verse Tekst - deadline 10 december

VERSE TEKST 2020
de inzendronde voor (nog) ongespeelde theaterteksten

Ligt er nog een toneeltekst in je la die een spotlight verdient, maar die daar nog geen kans toe heeft gehad? Zend hem in voor de Verse Tekst ronde 2020. Deadline: 10 december 2019.
hier aanmelden: https://eu.jotform.com/form/93023711258351

Verse Tekst is al vanaf 2005 de open inzendronde van het Platform Theaterauteurs voor nog niet geënsceneerde toneelteksten. Verse Tekst 2020 wordt georganiseerd in samenwerking met de Auteursbond, Theater Bellevue en De Nieuwe Toneelbibliotheek.

Criteria
Verse Tekst staat nadrukkelijk open voor alle professionele toneelschrijvers zowel uit Nederland als uit Vlaanderen.
▪ Alleen afgeronde teksten (minimaal 30 pagina’s; geen maximum) komen in aanmerking.
▪ Een schrijver kan maximaal 1 stuk inzenden.
▪ Het stuk werd nog niet eerder (integraal) opgevoerd, ook niet in het amateurcircuit en er staat geen opvoering van de tekst gepland.
▪ De tekst moet in PDF via het inzendformulier op de website van de Auteursbond geüpload worden, zonder naam van de auteur.

Inzenden: https://eu.jotform.com/form/93023711258351
Een leesteam van dramaturgen, schrijvers en/of regisseurs selecteert uit alle inzendingen de drie meest opzienbarende/bijzondere teksten om die de extra aandacht te geven die ze verdienen.
De drie verkozen teksten worden uitgegeven bij De Nieuwe Toneelbibliotheek, krijgen een recensie geschreven door de leescommissie, en worden gepresenteerd (met scène-lezing) op zondag 10 mei 2020 in Theater Bellevue.

Uitgelicht

Niet toneelspelen en vijftig andere spelaanwijzingen

inkijken bestellen

In een spelles of een repetitie op de vloer krijgt een toneelspeler vaak aanwijzingen waarvan de betekenis onduidelijk is. Bijvoorbeeld: ‘Maak het groter. Pak het vakmatiger aan, maar hou de intentie vast. Niet nadenken’. De aanwijzingen hebben het karakter van vaktermen. Ze worden zo vanzelfsprekend gebruikt dat het lijkt alsof er algemeen geldende definities voor zijn. Maar dat is niet zo. Daarom is er dit boekje waarin twaalf theaterdocenten en -studenten, samen een afspiegeling van de gemiddelde bevolking van een toneelschool, eenenvijftig theatertermen hebben verklaard.

Gesprekken op het toneel over verschillen en overeenkomsten

inkijken bestellen

Een zoektocht van twee dolende zielen naar common ground. Samen vertellen de gesprekken een overkoepelend verhaal over twee mannen die, ondanks hun verschillen, aftasten waar hun levens elkaar raken en verrijken. Of waar ze elkaar misschien met rust moeten laten. In het openhartige gesprek dat rond deze verschillen ontstaat, wordt het publiek uitgenodigd om mee te denken en zelf een positie te bepalen.